Trzynaście

Miałam naprawdę trudny tydzień. Ben mnie zmieszał z błotem po meczu z Aston Villą w Caraboa Cup. Miał rację nie byłam piłkarzem i nie wiedziałam jaką mają na sobie presję ale chciałam mu tylko pomóc, a on zmieszał mnie z błotem i rzucił przy wszystkich. Znowu chyba nigdy się nie nauczę , że nie powinnam mu ufać. Na dodatek wyprowadziłam się z mieszkania Timo i Juls bo potrzebowali pokoju dla dziecka co było totalnie zrozumiałe. Nie chciałam prosić Kepy o pomoc bo mieszkał już u niego Saul , więc zamieszkałam w hotelu niedaleko Cobham. Siedziałam w swoim gabinecie jak zawsze bo unikałam spojrzeń Bena. 

- Cześć - powiedział John wchodzą przez drzwi - Koniec tego dobrego - powiedział - Idziesz pracować i nie chce słyszeć słów sprzeciwu - dodał siadając na przeciwko mnie 

- Serio naprawdę muszę - spojrzałam na niego spod nie wymalowanych rzęs 

- Musisz - powiedział - Pracujesz dziś z Kepą - oświadczył widząc moją minę - Tylko z Kepą - dodał 

- Dlaczego ? - powiedziałam - Przecież pod sobą mamy innych zawodników niż Kepa- wyjąsniałam 

- Doszliśmy do wniosku , że jak narazie tylko Kepa będzie w stanie utrzymać Cię w ryzach - powiedział - Tak jak ty kiedyś jego - klasnął w dłonie - Oboje wiemy jakie macie relacje a to teraz Ci pomoże - dodał 

- Dobra - mruknęłam cicho - Już idę - niechętnie wstałam z bezpiecznego krzesła

Bez słowa zeszłam na dół , zawodnicy wszyscy siedzieli na stołówce. Kiedy mnie zobaczyli uśmiechnęli się do mnie. Lekko i niepewnie im pomachałam. 

- Kepa słyszałam wieści , że znów mamy ze sobą pracować - usiadłam obok niego 

- Zawsze znajdujemy do siebie drogę - zaśmiał się - Ja uwielbiam z Tobą współpracować - dodał 

- Ja też - spojrzałam na niego - Ale mnie nie wypytuj dobra - opatrzyłam w jego brązowe oczy 

- Jak będziesz chciała to ze mną pogadasz - położył mi dłoń na ramieniu - Chce Ci tylko powiedzieć ,że każdy tutaj jest za tobą - dodał 

- Dzięki to miłe - mruknęłam - Jakiej pomocy potrzebujesz? - spytałam go jak odchodził odłożyć talerz 

- Jeszcze nie wiem - poruszył ramionami

- Bardzo pomocne - zaśmiałam się pierwszy raz od paru dni - Coś wymyśle - wstałam z miejsca i ruszyłam w kierunku pomieszczenia rehabilitacyjnego 

- Liczę na twoją pomysłowość - krzyknął za mną 

Uśmiechnęłam się do ściany , Kepa jak nigdy znał moje potrzeby i zawsze przy mnie był kiedy tego potrzebowałam i chciałam lub nie. Żałowałam tylko , że nasz związek nie przetrwał bo ja kochałam Ben , który na to nie zasługiwał , a on Andre, która go skrzywdziła i już znalazła sobie innego. Oboje byliśmy skrzywdzeni przez tych , których kochaliśmy. 

- I jak wymyśliłaś coś - usłyszałam za sobą dźwięk głosu Kepy stał zbyt blisko mnie 

- Tak - odwróciłam się i staliśmy zbyt blisko siebie - Kładź się - poprosiłam kiedy Azpi i John weszli do pomieszczenia - Nie patrz tak na mnie , ostatnio narzekałeś , że ciągnie cię mięsień prosty więc chce temu zaradzić - dodałam 

- To jednak nawet jak nie miałaś mnie pod opieką to mnie słuchasz - popatrzył na mnie siadając - Zadziwiające - położył się na plecach 

- Niestety zawsze słyszę co mówisz - oświadczyłam bez ogródek - To co chce i nie chce - zaśmiałam się 

- Gdzie ty właściwie teraz mieszkasz ? - zapytał mnie Azpi - Wiem , że wyprowadziłaś się od Timo - dodał 

- No właśnie bo na pewno nie ze mną - popatrzył na mnie z wyrzutem Kepa -  I nie u Bena - dodał 

- Mieszkasz z Saulem więc ja się już tam nie zmieszczę - wyjaśniłam - Jeśli musicie wiedzieć to w hotelu niedaleko Cobham - mruknęłam - Ale szukam już mieszkania - dodałam 

- Nie szukaj zamieszkaj ze mną i Saulem - zaproponował Kepa 

- I mam spać na Twojej cholernej sofie - popatrzyłam na niego - Nie ma mowy - dodałam 

- Zaproponowałbym połowę swojego łóżka ale raczej się nie zgodzisz - dodał - Dlatego powiem , że mam w mieszkaniu dmuchany materac - dodał - Nie powinien wtedy mówić , żebyś się wyprowadzała, nasza przyjaźń powinna być ważniejsza niż inne sprawy - dodał 

- Nie mam już o to żalu - powiedziałam spokojnie opracowując dokładnie jego mięsień 

- Wiem ale popatrz do czego doprowadziły nasze nie do końca przemyślane decyzje - oświadczył 

- Mówił Wam kiedyś , że pasujecie do siebie jak dwie połówki jabłka - wtrącił Azpi przypominając o swojej obecności - Nie spotkałem jeszcze czegoś takiego jak wasza dwójka - dodał 

- Tylko ty potrafisz wyzbierać Kepe i zawsze wiesz czego mu trzeba i odwrotnie - odezwał się po chwili John 

- Jesteśmy bratnimi duszami - odparł Kepa bez wahania a ja tylko na niego popatrzyłam bo miał totalną rację 

- Tylko , że czasem bratnie duszę - zaczęłam 

- Do siebie nie pasują - dokończył za mnie Azpi - Totalne bzdury wystarczy na was z boku popatrzeć - powiedział 

- Dobra skończyłam - poklepałam Kepe po udzie 

- Co już - był zdzwiony 

- Tak - powiedziałam mu kiedy wstał - Teraz możesz iśc na siłownie - powiedziałam - A ja pójdę na górę bo tam nie będe ci potrzebna - dodałam 

- Właściwie to będziesz - powiedział John 

- Dobra już - machnęłam na to ręką - Po prostu chodźmy - poprosiłam 

W stołówce jednak się okazało , że ja raczej nie dotrę na siłownie z Kepą bo zobaczyłam uwieszoną na Benie tlenioną blondynę prosto z solarium. Moje oczy zaszył łzami , byłam wściekła rozżalona a moje serce po raz kolejny pomłamało się na najmniejsze kawałki. Pobiegłam na górę do swojego gabinetu i ze złości zaczęłam wszystko rozwalać , papiery poleciały na podłogę , przez łzy nie widziała m nic. Dopiero poczułam jak ktoś mnie podnosi i przytula. Były mi to tak dobrze znane ramiona , w których czułam bezpieczeństwo, perfekcyjne ramiona Kepy. Staliśmy w objęciach póki się nie uspokoiłam i nie przestałam płakać. 

- Jestem okropna - zaczęłam - Miałeś trenować a ja przerwałam Twój trening  - dodałam patrząc na niego podnosząc głowę 

- Daj spokój - starł łzy z mojego policzka - Przecież  nie mogłem dać Ci zdemolować gabinetu - pogładził mnie po policzku 

- Może powinieneś - oparłam głowę o jego klatkę piersiową - Muszę się ogarnąć bo musimy iść na tą siłownie - odparłam 

- Masz czas - objął mnie mocniej 

- Dam radę - powiedziałam - Tylko najpierw muszę to zebrać - wskazałam na papiery leżące na podłodze 

Kepa pomógł mi je pozbierać i zeszliśmy na dół. Ben i jego panienka nadal tam siedzieli a wraz z nimi paru zawodników Chels. Wszyscy patrzyli na mnie ze współczuciem. 

- I jest ta , która zawsze szuka atencji - powiedział Ben - To moja dziewczyna Joanna - przedstawił ją 

- Nie musisz się na mnie wyżywać za to , że nie masz formy - powiedziałam - Skup się na treningach a będziesz miał wyniki - dodałam chcąc 

- Teraz już na pewno będę mieć - objął ją szczelniej ramieniem 

- Wiesz co Ben powinnam kochać Kepe tak jak kocham Ciebie - powiedziałam całkiem szczerze - Wszystko było by łatwiejsze - dodałam wychodząc - Idziesz Kepa - spytałam 

Wtedy usłyszałam za sobą głos Bena 

- Nadal masz szanse - powiedział - Właśnie dlatego też odszedłem , żebyś ułożyła sobie życie z kimś lepszym - wyjaśnił 

Już chciałam coś powiedział kiedy Kepa złapał mnie za przeramie i zaprowadził na siłownie. Usiadłam na przeciwko lustra. Wyglądałam dość okrutnie i źle. 

- Myślałam , że dziewczyny raczej rzadko tu przychodzą - powiedziałam - Patrząc na resztę , której wgl tu nie ma - dodałam 

- Przecież wszystkie mają swoje obowiązki - powiedział Kepa podnosząc ciężarek - Więc nie mają czasu , doskonale wiesz , że wpadają jak mają coś pilnego - dodał 

- No wiem - powiedziałam patrząc w przestrzeń - Tylko ja miałam ten zaszczyt bywać tu codzień - mruknęłam 

- Ty to co innego - spojrzał na mnie - Nie smuć się - poprosił 

- Kepa ja mówiłam prawdę - powiedziałam nagle - Że to Ciebie powinnam kochać tak jak jego - oświadczyłam patrząc na niego 

- Żadne z nas nie będzie się kochać tak jak powinno - mruknął kucając obok mnie - Ale nadal możemy próbować budować związek lepszy od poprzedniego - powiedział podnosząc się na nogi bo wszedł Tuchel 

- A możemy się na razie przyjaźnić ? - zaproponowałam - Muszę najpierw zapomnieć o Benie - wyjaśniłam

- A zawsze tu jestem - uśmiechnął się do mnie ,a ja odwzajemniłam uśmiech 

Później obserwowałam go w treningu , jak napinają się jego mięśnie ramion , które tak bardzo uwielbiałam. Widziałam , że wszyscy mi się przyglądają kiedy wszedł Ben z Joanne. 

- Chcesz ? - podał mi 2,5 kg ciężarek 

- Nie wole patrzeć jak ty to robisz - popatrzyłam na niego - Szczególnie na - nie zdążyłam mu przerwać 

- Ramiona, które tak uwielbiasz - dokończył za mnie Kepa - Też Cię słucham - zaśmiał się 

Szeroko się uśmiechnęłam , a Kepa się odwrócił i zaczął znów podnosić ciężarki. na ten obrazek roześmiałam się. Wpatrywałam się w jego plecy bo nie chciałam spojrzeć w stronę Bena i znów usłyszeć jakiś kąśliwy komentarz. Na szczęście każdy zajął się sobą a ja mogłam spokojnie pomyśleć, choć nie powinnam tego robić bo moje myśli wciąż i wciąż do Bena. Kochałam go zbyt mocno i zbyt mocno mnie zraznił żeby mogła myśleć o czymś innym niż o bólu. Gdybym wtedy nie rzuciła Kepy dla Bena pewnie poukładalibyśmy wszystko a teraz wszystko się skomplikowało. Teraz musiałam zbyt dużo naprawić by móc ponownie związać się z Kepą 

- Słuchasz mnie ? - Kepa na mnie patrzył 

- Nie przepraszam - spojrzałam na niego - O co pytałeś - wstałam z miejsca 

- Czy zamierzasz tu siedzieć - zaśmiał się - Bo już po treningu - dodał 

- Nie - uśmiechnęłam się do bruneta - Kepa - zaczęłam trochę głośniej bo lekko się oddalił 

- No co tam? - spytał zatrzymując się , idący z nim Azpi przyśpieszył chcąc nas zostawić samych 

- Tam pomyślałam - zaczęłam się plątać - Czy Twoja propozycja jest nadal aktualna ? - spytałam w końcu 

- Ta o mieszkaniu? - podparł się rękoma - Zawsze - powiedział lekko się uśmiechając 

- Ostatnio nie sypiam za dobrze - wyjaśniłam - Więc pomyślałam , że u Ciebie może w końcu pośpię - dodałam szybko 

- Na pewno - poczochrał mi włosy 

- Kepa do cholery - krzyknęłam na niego - Tyle razy Cię prosiłam - dodałam cicho bo wszyscy na nas popatrzyli - Wracając do tematu pojadę do hotelu wezmę rzeczy i przyjadę - dodałam 

- Ok - powiedział - Saul na pewno się ucieszy - dodał 

- Dzięki - uśmiechnęłam się do niego szczerze 

- Będę czekać - powiedział wchodząc do szatni , ja sama udałam się na górę do swojego gabinetu

Wzięłam rzeczy i udałam się do samochodu, chciałam wyjechać z parkingu kiedy drogę zagrodziła mi Joanne. 

- Nie miałyśmy okazji się poznać - zaczęła - Jestem Joanne, dziewczyna Bena - uśmiechnęła się do mnie przyjaźnie a mi zebrało się na wymioty 

- Przepraszam śpieszę się - powiedziałam mijając ją 

Weszłam do samochodu , odpaliłam silnik i chyba zbyt szybko ruszyłam bo szarpnęło mi samochodem , Kepa rzucił mi spojrzenie i się roześmiał ja tylko pokiwałam głową i tym razem ruszyłam.  Pojechałam do hotelu by zabrać swoje rzeczy. Trochę zajęło mi wymeldowanie ale w końcu znalazłam pod mieszaniem Kepy. Ile to razy już ratował moje życie. Na samą myśl uśmiechnęłam się pod nosem. Zadzwoniłam dzwonkiem do drzwi i otworzył mi wesoły Saul. Uśmiechnęłam się do niego 

- Wejdź , Kepa się kąpie - zaprosił mnie do środka - Daj pomogę Ci - zaśmiał się 

- Nie będzie Ci przeszkadzać jak się tu zatrzymam - zapytałam go 

- No co ty - powiedział - Lubię i Ciebie i Kepę więc spoko - powiedział - Potrzebujesz pomocy bo Ben to idiota więc się nie przejmuje - dodał 

- Dzięki - uśmiechnęłam się do Hiszpana - Będziesz też miał z kim trenować angielski - odparłam 

- A ty hiszpański - usiadł na kanapie - Siadaj jemu zejdzie - zaśmiał się - Ale przecież wiesz - dodał 

- Doskonale - zaśmiałam się - Jedliście coś nie licząc obiadu w Cobham? - spytałam go - Mogę coś zrobić - zaproponowałam 

- Właściwie to jeszcze nie - odparł 

- Dobra to coś ogarnę - powiedziałam - Nie musisz mi pomagać - dodałam kiedy wstał z sofy 

- No co ty - powiedział oburzony - Oczywiście , że Ci pomogę - dodał 

- W takim razie w porządku - uśmiechnęłam się do niego 

Od razu wzieliśmy się do roboty , a przy pomocy Saula zeszło dużo krócej niż się spodziewałam. W końcu mogłam go poznać bardziej prywatnie i okazał się bardzo sympatycznym i pomocnym chłopakiem. 

- Więc jak poznałeś się z Kepą ? - spytałam go wkońcu 

- Na karze u 21 od razu się polubiliśmy - powiedział - Ale muszę Cię uprzedzić Kepa zawsze był taki sam - zaśmiał się - A ty jak poznałaś Kepę? - spytał mnie siedząc na przeciwko 

- Tu w Londynie , ja dopiero przyjechałam, oboje byliśmy nowi - powiedziałam - Nasza przyjaźń wyszła tak jakoś naturalnie wiesz wpieraliśmy się wzajemnie - dodałam 

- Od razu Ci się spodobał czy jakoś inaczej ? - spojrzał na mnie - No co jestem ciekawy - zaśmiał się 

- Ja już to wiem - usłyszeliśmy głos Kepy 

- Ale ja nie a jestem mega ciekawy - powiedział 

- Dobra powiem Ci bo to żadna tajemnica - powiedziałam szczerze - Od samego początku ale jak doskonale wiesz jego dziewczyną była wtedy Andrea - wyjaśniłam

- No ale ona go zostawiła więc dlaczego wtedy nie zaczęło między Wami iskrzyć tak jak teraz - wskazał na naszą dwójkę 

- No wiesz jak ktoś świeżo po rozstaniu to nie myśli raczej o związkach - powiedziałam - A Kepa był totalnie rozbity co wpłynęło na jego formę - dodałam - Więc to był mój priorytet - wyjaśniłam 

- Potem pojawił się Ben więc ja poczułem się zagrożony i dotarło do mnie że ją kocham - powiedział Kepa - Ale ona wybrała Bena - dodał 

- Ale ostatecznie to siedzi tu - powiedział Saul - I dobrze bo pasujecie do siebie - dodał - Dobra już Wam nie przeszkadzam - powiedział wychodząc

Teraz to Kepa usiadł na przeciwko mnie. Chwilę patrzyliśmy na siebie aż wkońcu to ja się odezwałam. 

- Idę się chyba kąpać jak ty skończyłeś - zaśmiałam się - A ty zjedz- wskazałam na jego porcję 

- Widzę , że dogadałaś się z Saulem - powiedział 

- Ciężko się z nim nie dogadać - uśmiechnęłam się do niego - Jest całkiem fajny i jest Twoim kolegą - dodałam klepiąc go po dłoni 

- Cieszę się - popatrzył na mnie - Skoro mamy tu mieszkać we trójkę - dodał 

- Będzie wesoło - zaśmiałam się - Teraz idę bo serio jestem zmęczona bo nie spałam parę dni - dodałam 

- Jasne - uśmiechnął się - Wiesz co i jak - dodał puszczając mi oczko 

Wyjęłam sobie rzeczy z walizki stojącej najbliżej i poszłam się wykąpać. Stojąc pod prysznicem zaczęłam się zastanawiać czy na pewno dobrze postąpiłam. Wiedziałam teraz jedno że naprawdę potrzebowałam wsparcia Kepy. Następne tygodnie mogą okazać się całkiem miłe. Wyszłam z pod prysznica, wytarłam się , ubrałam i wyszłam z pomieszczenia. Kepy nie było ani w kuchni ani salonie. Za to na sofie leżały przygotowane dla mnie. Uśmiechnęłam się, rozłożyłam sobie kołderkę i poduszkę, zgasiłam światło i położyłam się . Spojrzałam na telefon widniała na nim 23, wiedziałam , że nie zasnę. Zaczęłam wewnętrzną walkę ze sobą ale przegrałam . Wstałam i poszłam do Kepy. W jego pokoju już się nie świeciło ale po cichu weszłam do środka. 

- Kepa? - spytałam cicho 

- Mmmm - mruknął 

- Mogę z Tobą spać? - spytałam go - Wiem, że to dziwne - zaczęłam 

- Chodź i przestań gadać - mruknął - Ważne, żebyś się wyspała o mnie się nie martw - dodał 

Położyłam się obok niego , przytuliłam się do jego ręki i położyłam mu dłoń na brzuchu. 

- Tylko tak ? - spytał mnie 

- Przestań - poprosiłam go - Jakbyś nigdy tak nie spali - powiedziałam 

- W sumie - mruknął - Śpij - powiedział 

- Próbuje ale gadasz - cicho się zaśmiałam 

- Już przestaje - pogłaskał mnie o dłoni - Dobranoc - powiedział 

- Dobranoc - przyłożyłam głowę do jego ramienia. 

 

 

 

Dwanaście

Po moim pijackim telefonie do Bena, gdzie powiedziałam , że Go kocham unikałam z nim kontaktu nawet wzrokowego. Było mi strasznie głupio na drugi dzień i przez kolejny tydzień. Moje relacje z Kepą uległy poprawie. Doszliśmy do wniosku, że wolimy się przyjaźnić niż ciągle kłócić i robić nie potrzebne dymy. Poza tym on wciąż kochał Andree, a ja kochałam Bena. Po tym jak większość zawodników pojechało na kadrę w klubie zapanował typowy dla tego okresu spokój. Jak zawsze sprawdzałam jak się czują na siłowni i czy nie potrzebują pomocy, po tym jak miałam serię masaży dla swoich zawodników. 

- Możesz pogadać z Benem - zagadał do mnie Marcos Alonso , gdy kończyłam go masować  

- Co się stało ? - spytałam - Coś go gnębi czy coś ? - spojrzałam na niego 

- Trochę jest smutny bo nie pojechał na kadrę - oświadczył - Ale chyba to wiesz - dodał 

- Oczywiście , że wiem - popatrzyłam na niego z niedowierzaniem

- No bo nie wiedziałam bo ostatnio ze sobą nie rozmawiacie - powiedział - Nie chce wiedzieć dlaczego go unikasz - zaśmiał się 

- I tak bym Ci nie powiedziała - zaśmiałam się - Gotowe - poklepałam go po plecach - Pogadam z nim - dodałam bo widziałam jego minę 

- Dzięki - powiedział nie bardzo wiedziałam za co mi dziękował 

Wyszłam z gabinetu postanowiłam przed rozmową z Benem napić się wody, więc poszłam na górę. Po około 15 minutach poszłam do ich siłowni. Ben stał przy lustrze i wyciskał handelkami na ramiona. 

- Ben możemy pogadać ? - popatrzyłam na niego patrząc w lustro ale on nie podniósł na mnie wzroku , nadal z zawziętością podnosił ciężary - Ben - powtórzyłam 

- No co tam ? - spojrzał na mnie w końcu - W końcu się do mnie odzywasz - zauważył 

- Wiesz , że na spokojnie wrócisz do kadry i do składu prawda - położyłam dłoń na jego ramieniu - Tylko musisz wrócić do trybu meczowego - Ben nie strząsnął mojej ręki ale nadal podnosił ciężary z zawziętością 

- Jak mam wrócić jak nie gram - podniósł i opuścił ciężar tak , że poczułam jak napinają mu się ramiona i barki 

- Będziesz grał zobaczysz - powiedziałam - Przecież Tuchel też ci to mówił - zauważyłam - I Southgate również- dodałam 

- Wiem ale czuje się beznadzieje - powiedział lekko smutny 

- No co ty - ścisnęłam jego ramię mocniej - Wrócisz i będzie dobrze - uśmiechnęłam się do niego - Wiesz, że na mnie możesz zawsze liczyć - dodałam 

- Jakoś ostatnio mnie unikałaś - zauważył i znów zaczął podnosić ciężary 

- Było mi lekko głupio po tym jak do Ciebie zadzwoniłam - mruknęłam - No wiesz - dodałam 

- Tak wiem - odparł nie patrząc na mnie - Nie powiedziałaś nic czego już bym nie wiedział - uśmiechnął się do mnie podnosząc głowę 

- Ale i tak mega głupia sytuacja - powiedziałam nadal trzymając rękę na jego barku 

- Nie masz się czym przejmować serio - odwrócił się do mnie tak , że dzieliły nas jego handelki

- Przynajmniej tyle - uśmiechnęłam się wesoło - Pójdę zobaczyć co u reszty - wskazałam za sobie bo temperatura między nami niebezpiecznie wzrosła 

- Jasne - uśmiechnął się , a ja lekko odeszłam - Poczekaj - powiedział szybko 

- Co tam coś Cię zabolało ? - podeszłam do niego szybko 

- Nie to nie to - uśmiechnął się - Tak sobie pomyślałem , że może zechciałabyś ze mną pójść na kolację czy coś - zaproponował 

- Jasne , chętnie - odpowiedziałam - Będzie mi niezmiernie miło - dodałam lekko przygryzając dolną wargę 

- Mnie również - uśmiechnął się - Przyjadę po Ciebie o 19 ok ? - zapytał - Mieszkasz u Kepy ? - dodał 

- Ok , super - powiedziałam - Nie u Timo i Julii - wyjaśniałam 

- No dobra - powiedział - To do 19 - odparł 

- Do zobaczenia - mruknęłam i wróciłam do pracy 

Chodziłam między zawodnikami i patrzyłam czy nie potrzebują mojej pomocy. W końcu dotarłam do Kepy. 

- Co tam ? - zaśmiał się - Widzę , że gadałaś z Benem - powiedział 

- Eee  no tak - popatrzyłam na niego - Umówiliśmy się nawet na kolację - powiedziałam siadając obok niego , żeby nikt nie słyszał 

- W końcu - uśmiechnął się - Cieszę się , że Wam się jakoś układa - oświadczył 

- To tylko kolacja - wyjaśniłam - Raczej nic zobowiązującego - powiedziałam 

- OH no jasne - uderzył się w nogę 

- Żyjesz? - spytałam go - Pomóc Ci ?- spytałam go - Coś Cię boli? - złapałam go za nogę 

- Nie chyba jest dobrze - powiedział 

- Czekaj może przyniosę Ci lód - podniosłam głowę i zobaczyłam na sobie wzrok Bena - Pokaż mi to proszę - powiedziałam ostro - |Bo John mnie zabije jak tego nie zobaczę - dodałam podnosząc mu termę do góry żeby zobaczyć co tam się stało 

- Nic mi nie będzie - zaśmiałam się - No ale ok proszę - przestał zasłaniać sobie nogę

- Będziesz żył - zaśmiałam się - przyniosę ci lód to przyłożysz sobie do nogi - oznajmiłam 

- Nie - mruknął - Ty to zrobisz - powiedział dużo głośniej 

- Kepa serio- powiedziałam kiedy wróciłam z lodem - Jesteś głupi - przyłożyłam mu lód bez ostrzeżenia więc aż syknął 

- A to za co ? - krzyknął - To jest mega zimne - syknął 

- Kepa to lód więc czego się spodziewałeś?  - spojrzałam na niego - Że to będzie ciepłe - powiedziałam 

- No nie ale mogłaś uprzedzić - zauważył 

- To za Twój głupi komentarz - powiedziałam 

- Jak zwykle się obrażasz - zauważył 

- Ja się na Ciebie nie obraziłam- poczochrałam mu włosy - Spadam na górę się przebrać - powiedziałam  - I Tobie też to radzę - zaśmiałam się 

- Jasne - mruknął 

Poszłam na górę do swojego gabinetu żeby zabrać rzeczy i się przebrać. Musiałam jeszcze dotrzeć do domu Timo i Julii, na szczęście Timo pozwolił mi jeździć swoim samochodem. Nie cierpiałam tego ale musiałam dać sobie sama radę. Myślałam o tym , żeby wynająć sobie swoje mieszkanie, żeby dłużej nie siedzieć na głowie Timo , co łączyło się z tym że będę musiałam zainwestować w samochód. No nic zeszłam na dół i ruszyłam na parking. 

- Anita - usłyszałam za sobą głos Bena - Podwieźć Cię - zapytał 

- Nie trzeba - uśmiechnęłam się - Timo pożyczył mi samochód - wskazałam na rovera 

- Jeździsz - popatrzył na mnie z uśmiechem 

- No radze sobie jakoś - zaśmiałam się 

- W takim razie to widzimy się o 19 - powiedział łapiąc mnie za przedramię 

- Jasne - uśmiechnęłam się - Mam się jakoś specjalnie ubrać - wskazałam na siebie 

- Możesz iść nawet tak ubrana - uśmiechnął się 

- Tak nie pójdę - zaśmiałam się - Coś wymyśle - dodałam - Dobra jadę bo za nim ja dojdę to mi zejdzie- powiedziałam 

- Dobra tylko dojedz bezpiecznie - poprosił 

- Jak zawsze - uśmiechnęłam się - Ty też - dodałam 

- Wiadmo - zasalutował i poszedł do swojego bmw 

Sama wsiadłam do samochodu i puściłam go pierwszego , żeby nie widział jak żałośnie prowadzę samochód. Cała droga minęła mi całkiem w porządku dojechałam spokojnie i bezpiecznie do celu. Na szczęście dom Timo nie był aż tak daleko oddalony do Cobham , wybrał idealną lokalizację. Weszłam do mieszkania gdzie na mnie czekała Julia siedząca na kanapie. 

- Jak się czujesz ? - spytałam ją gdy weszłam 

- Chyba w porządku - powiedziała - Dziś było mi tylko niedobrze - stwierdziła 

- No to dobrze - uśmiechnęłam się do niej - Będziesz zła jak wyjdę dziś z Benem? - spytałam ją 

- No co ty nigdy - uśmiechnęła się do mnie - Gdzie idziecie ? - spytała mnie 

- Na kolację - powiedziałam szybko - Powiedział , że nawet tak mogę iść ale ja coś wymyśle - dodałam widząc jej minę 

- Ja myślę - zaśmiała się - Załóż tą czarną sukienkę , którą kupiłyśmy na zakupach - dodała 

- Nie tylko nie ją - powiedziałam 

- Ją no proszę - powiedziała - Ben będzie zachwycony - uśmiechnęła się - I załóż jakąś ładną bieliznę - puściła mi oczko 

- Idziemy na kolację - zauważyłam 

- Ale nie wiesz czy nie skończy się na śniadaniu - poruszała brwiami zupełnie jak Timo 

- Jesteś niemożliwa - stwierdziłam - Idę się ogarniać bo w koncu nie zdążę - dodałam 

- Jasne - pokazałam mi kciuk w górę i dalej położyła się na kanapie 

Przez tą ciążę pomieszało jej się w głowię , naprawdę. Myślała tylko o jednym przez co musiałam wysłuchiwać Timo przez cała drogę do Cobham. Jeszcze nic nie wiedział i miałam mu nie mówić póki Julia nie znajdzie sposobu , żeby mu to oznajmić. Od tej pory byłam strażnikiem jej tajemnicy co naprawdę nie było m na rękę ale wiedziałam , że ona potrzebuje czasu i mojego wsparcia bo oprócz mnie i Sophie , dziewczyny Kaia nie miała nikogo w UK. Weszłam do pokoju , który aktualnie zajmowałam  i zaczęłam przeglądać rzeczy które mogłabym założyć i nie wyglądały by na zbyt wyzywające i zobowiązujące. Moja czarna sukienka była na to najbardziej odpowiednia. Zdecydowałam się ją ubrać bo co mi innego pozostało. Poszłam na łazienki wzięłam prysznic , ubrałam ładną ale nie wymagającą bieliznę i ubrałam na siebie sukienkę. Do tego założyłam trampki żeby przełamać tą elegancję i wdług mnie było w porządku. Zrobiłam sobie makijaż trochę mocniejszy niż zazwyczaj i byłam gotowa do wyjścia. 

- NO no - uśmiechnęła się szeroko - Posłuchałaś mnie - dodała 

- Nic lepszego nie znalazłam - wyjaśniłam 

- Ale Twój akcent musi być - zaznaczyła - Załóż te jasne, w których byłaś na urodzinach Steph - dodała 

- Nie uważasz że wtedy będę wyglądać dość elegancko - zauważyłam 

- Nie - powiedziała 

- Jednak zostanę przy trampkach - oznajmiłam - Ta ciąża miesza Ci w głowie - zaśmiałam się 

- Zawsze chodzę na randki w obcasach - oświadczyła - Ale jak widzę ty wolisz na płasko - zaśmiała się 

- Oczywiście - mruknęłam , gdy usłyszałam dźwięk dzwonka - To chyba Ben , otworzę - powiedziałam krótko 

Kiedy otworzyłam drzwi stał w nich uśmiechnięty Ben. 

- Hej wejdź - pocałowałam go w policzek 

- Hej - wszedł do środka - OO hej Julia - przywitał się z dziewczyną Timo 

- Cześć - uśmiechnęła się do niego - Co tam ? - spytała 

- Idziemy na kolacje ale pewnie wiesz - odarł 

- Jasne - uśmiechnęła się szeroko - Chciałam , żeby ubrała buty na obcasie - wskazała na moje trampki 

- Mnie się podobają - powiedział całkiem szczerze 

- A widzisz - powiedziałam patrząc na nią - Jemu się podoba mi też więc jest ok - zaśmiałam się 

- No przecież nic nie mówię - powiedziała - Właśnie nie zdążyłam cię wcześniej spytać czy byś jutro gdzieś ze mną nie poszła o 17 ? - spytała 

- Jasne - uśmiechnęłam się - Kolejne zakupy ? - podniosłam brew 

- Pewnie - powiedziałam 

- Dobra lecimy - powiedziałam jej - Do zobaczenia później - uśmiechnęłam się 

- Jak wrócisz pewnie będę spała więc do jutra - oznajmiła 

- Do jutra - pomachałam jej na pożegnanie 

Wyszłam razem z Benem z domu Julii. Wsiedliśmy do jego samochodu i się uśmiechnęłam. 

- Czemu się śmiejesz ? - zapytał mnie Ben 

- Nie wiem tak jakoś - odparłam szczerze - Gdzie jedziemy - spytałam gdy ruszył 

- Pamiętasz to miejsce gdzie byliśmy po tym jak już wszystko zostało otwarte - zapytał 

- Tam gdzie mi się mega podobało ? - popatrzyłam na niego - Serio - ucieszyłam się bo pokręcił zachęcająco głową 

- Dla ciebie wszystko - powiedział patrząc na mnie gdy pojawiło się czerwone światło 

- Ben no co ty nie musiałeś - powiedziałam całkiem szczerze - Mogliśmy po prostu zamówić jedzenie do Ciebie - powiedziałam 

- I twój outffit by się zmarnował - podniósł brew do góry 

- A Twój to nie - popatrzyłam na niego - Wyglądasz świetnie - powiedziałam 

- Dzięki - uśmiechnął się - Ty odkąd wyprowadziłaś się ode mnie i Kepy to zaczęłaś chodzić w sukienkach - zauważył 

- Julia mnie męczy - zaśmiałam się - No wiesz wcześniej  uważała , że nie mogę tyle spodni nosić - dodała - Chodziłam bo było mi wygodniej - stwierdziłam 

- Ja nie narzekam - odparł 

- No domyślam się - zaśmiałam się 

- W ogóle większość zawodników zaczęło patrzeć na Ciebie jak na kobietę - odarł 

- Serio? - zapytałam wysiadając - To za kogo wcześniej mnie mieli ? 

- Za dziewczynę - zaśmiał się 

- Dobrze , że nie za chłopaka - powiedziałam - Bo to było dla mnie bardzo przykre - dodałam

- No tak ale wtedy byśmy się nie spotykali - zaśmiał się Ben siadając naprzeciwko mnie 

- Raczej na pewno nie - uśmiechnęłam się 

Przerwał nam kelner , który przyszedł przyjąć zamówienie. Kiedy odszedł między mną a Benem zapadła niezręczna cisza. Patrzyłam na swoje dłonie ze zdenerwowaniem. 

- Ostatnio stwierdziłam , że chyba wynajmę sobie mieszkanie jak na samym początku kiedy przeniosłam się do Londynu- zaczęłam rozmowę 

- Serio? - Ben podniósł jedną brew do góry 

- Nie mogę cały czas siedzieć na głowie Timo i Julii - powiedziałam - Do Kepy nie mogę wrócić - dodałam 

- Możesz mieszkać u mnie - zaproponował - U mnie zawsze znajdzie się miejsce - dodał 

- U Kepy też ale potrzebuje swojego kąta - wyjaśniłam - Poza tym pamiętasz co stało się za pierwszym razem kiedy zbyt szybko u Ciebie zamieszkałam - wyjaśniłam 

- Jak uważasz - popatrzył na mnie - Ale u mnie możesz zawsze zamieszkać - dodał upijąc łyk wody 

- Uważam , że to dobra decyzja - uśmiechnęłam się - Jak będziesz chciał to będę u Ciebie nocować - zaproponowałam 

- Oczywiście , że będę chciał - popatrzył na mnie - Dziś też możesz zostać - zaproponował z szerokim uśmiechem 

- Pomyśle - powiedziałam bo akurat kelner przyniósł nasze zamówienie 

Między nami zapanowałam cisza, oboje jedliśmy to co akurat mieliśmy na talerzach. 

- I jak ? - spytałam go po chwil 

- Super - powiedział - A Twoje ? - zapytał 

- Też - wyjaśniałam - Ostatnio chyba zamawialiśmy coś innego - powiedziałam 

- Tak ale przecież zawsze można próbować coś innego -  powiedział - Choć ty nie masz za dużo do wyboru - zaśmiał się 

- Aż tak to nie - zaśmiałam się - Zawsze mogę wziąć coś z mięsem ale bez mięsa - zaśmiałam się 

- Utrudniasz - zaśmiał się 

- No ale może się to opłaci - uśmiechnęłam się do niego - Właśnie nigdy Cię nie spytałam jak było na wakacjach ? - zapytałam 

- Dobrze - powiedział - A Twoje ? - spytał mnie - Byłaś na wakacjach z Kepą - dodał 

- Z Marcosem też - popatrzyłam na niego - Ale było świetnie - powiedziałam - Potem pojechałam do Polski na wesele siostry - odpowiedziałam 

- I jak było  ? - spytał 

- Super , fajnie było zobaczyć moją zwariowaną rodzinkę - zaśmiałam się - Oczywiście moja babcia pytała czy mam jakiegoś kawalera i kiedy mój ślub - dodałam zażenowana 

- Hahah serio ? - zaśmiał się - A ty co powiedziałaś ? - zapytał zainteresowany 

- Powiedziałam , ze może dożyje wesela - powiedziałam - Zawsze jej tak mówię - dodałam bo Ben popatrzył na mnie ze zdziwieniem - A ty byłeś w domu? - spytałam go zmieniając temat 

- Oczywiście - odpowiedział - Alex o Ciebie pytała , czemu nie przyjechałaś i czemu nie było Cię na finale - dodał 

- Co jej powiedziałeś? - spytałam go pijąc wodę bo czułam lekkie zażenowanie 

- Prawdę - powiedział - Że mamy kryzys - dodał 

- Dzięki , że mnie nie wydałeś - mruknęłam 

- No co ty - powiedział - Jak mam być szczery to po finale Ligii Mistrzów zareagowałem trochę zbyt nerwowo - powiedział - Nawet nie byliśmy razem - oświadczył 

- Nie mam żalu Ben - popatrzyłam na niego - Chyba zareagowałabym tak samo - dodałam 

- Domyślam się - mruknął 

- Ale sobie teraz tak myślę , że jeśli mamy być razem to będziemy - powiedziałam 

- A nie jesteśmy ? - podniósł brew do góry 

- Chyba na razie nie - powiedziałam - Spotykajmy się i zobaczymy - dodałam 

- W sumie masz rację - uśmiechnął się szeroko -Ale mam nadzieje  , że jakoś  nam się ułoży - dodał 

- Mnie też Ben - popatrzyłam mu w oczy - O niczym nie marze - dodałam

- Ja myślę - zaśmiał się - To co namyśliłaś na moją wcześniejszą propozycję ? - zapytał 

- Tak - powiedziałam 

- I ? - popatrzył na mnie 

- Tak- zaśmiałam się 

Po zapłaceniu rachunku wsiedliśmy do jego samochodu i pojechaliśmy do jego mieszkania. 

- Nic się tu nie zmieniło - powiedziałam patrząc po ścianach 

- A czego się spodziewałaś - zapytał mnie kiedy rozsiadł się na kanapie 

- No nie wiem - zaśmiałam się siadając obok niego - Miałeś mi przywieść rzeczy które u Ciebie zostawiłam - odparłam 

- Zapomniałem przepraszam - złapał mnie za nogę 

- W sumie to dziś mogę się przydać - zaśmiałam się kładąc głowę na jego ramieniu 

- Zmęczona jesteś co ? - spytał mnie

- Nie co ty - powiedziałam - Skąd ta myśl ? - spytałam go 

- Bo Cię znam - powiedział całkiem poważnie - Poza tym miałaś całe ręce roboty - dodał 

- No trochę - powiedziałam po chwili 

- Już w sumie późno - powiedział - Możesz wziąć prysznic i pójść spać tylko jeśli chcesz - dodał 

- Marzę o łóżku - powiedziałam szczerze - Wiem jak to brzmi mając Cię obok - dodałam 

- Całkiem normalnie - odpowiedział 

- Jesteś za miły - powiedziałam klepiąc go po nodze - To idę - powiedziałam

- To zapraszam - powiedział 

Poszłam najpierw zobaczyć co z rzeczy u niego zostawiłam , nic co mogło mi w jaki kolwiek mogło służyć za piżamę, więc postanowiłam , że wezmę jedną z koszulek Bena. Weszłam do łazienki by wziąć prysznic. Po 20 minutach wyszłam z niej przebrana w koszulkę Bena. Ten tylko popatrzył na mnie z widocznym zadowoleniem. 

- Teraz ja pójdę - pocałował mnie w czoło 

- Pewnie - mruknęłam 

Nagle usłyszałam , że dzowni mi telefon. Spojrzałam na wyświetlacz okazało się , że to John. 

- Halo - powiedziałam do słuchawki

- Cześć mam nadzieje , że nie przeszkadzam - zaczął - Mam jutro dla Ciebie pracę - wyjaśnił 

- Pewnie jasne - powiedziałam - Co trzeba zrobić ? - spytałam 

- Musisz jutro odebrać Saula Nigueza z lotniska - wyjaśnił - Jedyna ze sztabu znasz na tyle hiszpański , żeby się z nim dogadać i żeby go jakoś miło przyjąć - dodał 

- Pewnie - powiedziałam - Widzę , że udało Wam się go zakontraktować - zauważyłam 

- Pani Marina ma dar - zaśmiał sie do słuchawki - Jutro o 12 będzie lądował - powiedział 

- Więc rano przyjadę do Cobham i z niego pojadę - powiedziałam 

- Pewnie- stwierdził - Dobra , dobranoc -powiedział 

- Dobranoc - odparłam i rozłączyłam się - Co tam - spytałam bo zauważyłam , że Ben wyszedł 

- Nic - uśmiechnął się do mnie 

- To John - odparłam - Mam jutro pojechać po Saula - wyjaśniałam

- Czyli jednak im się udało - powiedział

- Jak widać - zaśmiałam się klepiąc go w ramie 

Poszłam do jego sypiali i położyłam się do łóżka. Po chwili przyszedł do mnie Ben, przytuliłam się do niego i po chwili zasnęłam.